Amélioration de l’estimateur Horvitz-Thompson dans l’échantillonnage d’enquête

Section 3. L’estimateur HT amélioré

Dans cette section, nous améliorons l’estimateur HT en réduisant son erreur quadratique moyenne (EQM). L’estimateur ainsi obtenu est appelé estimateur HTA. Pour ce faire, nous proposons d’abord les probabilités d’inclusion du premier degré modifiées, où la méthode du seuil ferme est utilisée pour réduire l’effet de ces probabilités d’inclusion avec des valeurs relativement minuscules.

Définition 1. Supposons que π ( 1 ) π ( 2 ) π ( N ) MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaaGymaaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccqGHKjYO cqaHapaCdaWgaaWcbaWaaeWaaeaacaaIYaaacaGLOaGaayzkaaaabe aakiabgsMiJkablAciljabgsMiJkabec8aWnaaBaaaleaadaqadaqa aiaad6eaaiaawIcacaGLPaaaaeqaaaaa@48EC@  correspondent aux valeurs ordonnées des probabilités d’inclusion du premier degré { π 1 , π 2 , , π N } . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaiWaaeaacq aHapaCdaWgaaWcbaGaaGymaaqabaGccaaISaGaaGjbVlabec8aWnaa BaaaleaacaaIYaaabeaakiaaiYcacaaMe8UaeSOjGSKaaiilaiaays W7cqaHapaCdaWgaaWcbaGaamOtaaqabaaakiaawUhacaGL9baacaGG Uaaaaa@48E2@  Supposons en outre qu’il existe un nombre entier K 2 MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saiabgw MiZkaaikdaaaa@3949@  de sorte que π ( K ) ( K + 1 ) 1 . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaam4saaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccqGHKjYO daqadaqaaiaadUeacqGHRaWkcaaIXaaacaGLOaGaayzkaaWaaWbaaS qabeaacqGHsislcaaIXaaaaOGaaGOlaaaa@4285@  Nous définissons les probabilités d’inclusion du premier degré modifiées comme suit

π k * = ( π k π k > π ( K ) , π ( K ) π k π ( K ) , 1 k N . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aa0 baaSqaaiaadUgaaeaacaGGQaaaaOGaaGypamaabeaabaqbaeqabiGa aaqaaiabec8aWnaaBaaaleaacaWGRbaabeaaaOqaaiabec8aWnaaBa aaleaacaWGRbaabeaakiaai6dacqaHapaCdaWgaaWcbaWaaeWaaeaa caWGlbaacaGLOaGaayzkaaaabeaakiaaiYcaaeaacqaHapaCdaWgaa WcbaWaaeWaaeaacaWGlbaacaGLOaGaayzkaaaabeaaaOqaaiabec8a WnaaBaaaleaacaWGRbaabeaakiabgsMiJkabec8aWnaaBaaaleaada qadaqaaiaadUeaaiaawIcacaGLPaaaaeqaaOGaaGilaaaaaiaawUha aiaaywW7caaMf8UaaGymaiabgsMiJkaadUgacqGHKjYOcaWGobGaaG Olaaaa@5EAA@

À partir de la définition, nous divisons la population finie en deux parties : U 1 = { k : π k > π ( K ) } MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamyvamaaBa aaleaacaaIXaaabeaakiaai2dadaGadaqaaiaadUgacaaMe8UaaGOo aiabec8aWnaaBaaaleaacaWGRbaabeaakiaai6dacqaHapaCdaWgaa WcbaWaaeWaaeaacaWGlbaacaGLOaGaayzkaaaabeaaaOGaay5Eaiaa w2haaaaa@45F2@ avec la taille N K , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamOtaiabgk HiTiaadUeacaGGSaaaaa@3937@ et U 2 = { k : π k π ( K ) } MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamyvamaaBa aaleaacaaIYaaabeaakiaai2dadaGadaqaaiaadUgacaaMe8UaaGOo aiabec8aWnaaBaaaleaacaWGRbaabeaakiabgsMiJkabec8aWnaaBa aaleaadaqadaqaaiaadUeaaiaawIcacaGLPaaaaeqaaaGccaGL7bGa ayzFaaaaaa@46E0@ avec la taille K . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saiaac6 caaaa@3779@ Pour U 1 , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamyvamaaBa aaleaacaaIXaaabeaakiaacYcaaaa@3872@ les probabilités d’inclusion du premier degré demeurent inchangées, tandis que toutes les probabilités d’inclusion du premier degré pour U 2 MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamyvamaaBa aaleaacaaIYaaabeaaaaa@37B9@ sont remplacées par π ( K ) . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaam4saaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccaGGUaaa aa@3AF5@ À partir de ce seuil ferme, nous obtenons nos probabilités d’inclusion du premier degré modifiées { π k * } k = 1 N . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaiWaaeaacq aHapaCdaqhaaWcbaGaam4AaaqaaiaacQcaaaaakiaawUhacaGL9baa daqhaaWcbaGaam4Aaiaai2dacaaIXaaabaGaamOtaaaakiaac6caaa a@3FE8@ De toute évidence, le choix de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saaaa@36C7@ est très important. À la section 3.2, nous fournirons une façon simple de choisir K . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saiaac6 caaaa@3779@

Remarque sur l’existence de K . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saiaac6 caaaa@3779@ L’hypothèse dans la définition 1 est assez faible. Si π ( 2 ) > 1 / ( 2 + 1 ) , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaaGOmaaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccaaI+aWa aSGbaeaacaaIXaaabaWaaeWaaeaacaaIYaGaey4kaSIaaGymaaGaay jkaiaawMcaaaaacaGGSaaaaa@405A@ la fraction d’échantillonnage f > 1 3 1 3 N . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamOzaiaai6 dadaWcbaWcbaGaaGymaaqaaiaaiodaaaGccqGHsisldaWcbaWcbaGa aGymaaqaaiaaiodacaWGobaaaOGaaiOlaaaa@3D58@ Toutefois, cette situation où f > 1 3 MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamOzaiaai6 dadaWcbaWcbaGaaGymaaqaaiaaiodaaaaaaa@393E@ se produit rarement dans les enquêtes pratiques. Ainsi, l’inégalité voulant que π ( 2 ) 1 / ( 2 + 1 ) MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaaGOmaaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccqGHKjYO daWcgaqaaiaaigdaaeaadaqadaqaaiaaikdacqGHRaWkcaaIXaaaca GLOaGaayzkaaaaaaaa@4097@ prévaut généralement.

Au lieu des probabilités d’inclusion du premier degré originales { π k } k = 1 N , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaiWaaeaacq aHapaCdaWgaaWcbaGaam4AaaqabaaakiaawUhacaGL9baadaqhaaWc baGaam4Aaiaai2dacaaIXaaabaGaamOtaaaakiaacYcaaaa@3F37@ nous utilisons nos probabilités d’inclusion du premier degré modifiées définies { π k * } k = 1 N MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaiWaaeaacq aHapaCdaqhaaWcbaGaam4AaaqaaiaacQcaaaaakiaawUhacaGL9baa daqhaaWcbaGaam4Aaiaai2dacaaIXaaabaGaamOtaaaaaaa@3F2C@ pour construire un estimateur de Horvitz-Thompson amélioré (HTA) par pondération de probabilité inverse.

Définition 2. L’estimateur HTA se définit comme suit

t ^ H T A = k s y k π k * . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGabmiDayaaja WaaSbaaSqaaiaadIeacaWGubGaamyqaaqabaGccaaI9aWaaabuaeqa leaacaWGRbGaeyicI4Saam4Caaqab0GaeyyeIuoakmaalaaabaGaam yEamaaBaaaleaacaWGRbaabeaaaOqaaiabec8aWnaaDaaaleaacaWG RbaabaGaaiOkaaaaaaGccaaIUaaaaa@4680@

Contrairement à l’estimateur HT sans biais, l’estimateur HTA est biaisé. Toutefois, cette modification entraîne une EQM beaucoup plus petite en raison de la réduction de la variance. Il convient de souligner que, bien que nous nous concentrions sur l’échantillonnage sans remise dans le présent document, notre idée de modification s’applique également à l’estimateur Hansen-Hurwitz (Hansen et Hurwitz, 1943) pour l’échantillonnage avec remise.

3.1  Propriétés de l’estimateur HTA

Dans cette section, nous calculons les propriétés de l’estimateur HTA. Nous fournissons d’abord les expressions de son biais, de sa variance, de son EQM et d’un estimateur sans biais de l’EQM dans le théorème 1. Ensuite, nous comparons l’estimateur HTA avec l’estimateur HT dans les théories 2 et 3.

Théorème 1. Le biais et la variance de l’estimateur HTA t ^ H T A MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGabmiDayaaja WaaSbaaSqaaiaadIeacaWGubGaamyqaaqabaaaaa@3998@  sont exprimés comme suit

B i a i s ( t ^ H T A ) = U 2 ( π k π ( K ) 1 ) y k , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamOqaiaadM gacaWGHbGaamyAaiaadohadaqadaqaaiqadshagaqcamaaBaaaleaa caWGibGaamivaiaadgeaaeqaaaGccaGLOaGaayzkaaGaaGypamaaqa eabeWcbeqab0GaeyyeIuoakmaaBaaaleaacaWGvbWaaSbaaWqaaiaa ikdaaeqaaaWcbeaakmaabmaabaWaaSaaaeaacqaHapaCdaWgaaWcba Gaam4AaaqabaaakeaacqaHapaCdaWgaaWcbaWaaeWaaeaacaWGlbaa caGLOaGaayzkaaaabeaaaaGccqGHsislcaaIXaaacaGLOaGaayzkaa GaamyEamaaBaaaleaacaWGRbaabeaakiaaiYcaaaa@51DF@

et

V a r ( t ^ H T A ) = U Δ k k π k * 2 y k 2 + U k l Δ k l π k * π l * y k y l , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamOvaiaadg gacaWGYbWaaeWaaeaaceWG0bGbaKaadaWgaaWcbaGaamisaiaadsfa caWGbbaabeaaaOGaayjkaiaawMcaaiaai2dadaaeabqabSqabeqani abggHiLdGcdaWgaaWcbaGaamyvaaqabaGcdaWcaaqaaiabfs5aenaa BaaaleaacaWGRbGaam4AaaqabaaakeaacqaHapaCdaqhaaWcbaGaam 4AaaqaaiaacQcacaaIYaaaaaaakiaadMhadaqhaaWcbaGaam4Aaaqa aiaaikdaaaGccaaMe8UaaGPaVlabgUcaRmaaxababaGaaGPaVlaayk W7daaeabqabSqabeqaniabggHiLdGcdaaeabqabSqabeqaniabggHi LdGcdaWgaaWcbaGaamyvaaqabaaabaGaam4AaiabgcMi5kaadYgaae qaaOWaaSaaaeaacqqHuoardaWgaaWcbaGaam4AaiaadYgaaeqaaaGc baGaeqiWda3aa0baaSqaaiaadUgaaeaacaGGQaaaaOGaeqiWda3aa0 baaSqaaiaadYgaaeaacaGGQaaaaaaakiaadMhadaWgaaWcbaGaam4A aaqabaGccaWG5bWaaSbaaSqaaiaadYgaaeqaaOGaaGilaaaa@6C78@

respectivement, où Δ k k = π k ( 1 π k ) , Δ k l = π k l π k π l MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeuiLdq0aaS baaSqaaiaadUgacaWGRbaabeaakiaai2dacqaHapaCdaWgaaWcbaGa am4AaaqabaGcdaqadaqaaiaaigdacqGHsislcqaHapaCdaWgaaWcba Gaam4AaaqabaaakiaawIcacaGLPaaacaaISaGaaGjbVlabfs5aenaa BaaaleaacaWGRbGaamiBaaqabaGccaaI9aGaeqiWda3aaSbaaSqaai aadUgacaWGSbaabeaakiabgkHiTiabec8aWnaaBaaaleaacaWGRbaa beaakiabec8aWnaaBaaaleaacaWGSbaabeaaaaa@5436@   ( k l ) MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaeWaaeaaca WGRbGaeyiyIKRaamiBaaGaayjkaiaawMcaaaaa@3B28@  comme défini précédemment. Par conséquent, son EQM est donnée par

E Q M ( t ^ H T A ) = [ U 2 ( π k π ( K ) 1 ) y k ] 2 + U Δ k k π k * 2 y k 2 + U k l Δ k l π k * π l * y k y l . ( 3.1 ) MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamyraiaadg facaWGnbWaaeWaaeaaceWG0bGbaKaadaWgaaWcbaGaamisaiaadsfa caWGbbaabeaaaOGaayjkaiaawMcaaiaai2dadaWadaqaamaaqaeabe Wcbeqab0GaeyyeIuoakmaaBaaaleaacaWGvbWaaSbaaWqaaiaaikda aeqaaaWcbeaakmaabmaabaWaaSaaaeaacqaHapaCdaWgaaWcbaGaam 4AaaqabaaakeaacqaHapaCdaWgaaWcbaWaaeWaaeaacaWGlbaacaGL OaGaayzkaaaabeaaaaGccqGHsislcaaIXaaacaGLOaGaayzkaaGaam yEamaaBaaaleaacaWGRbaabeaaaOGaay5waiaaw2faamaaCaaaleqa baGaaGOmaaaakiabgUcaRiaaysW7caaMc8+aaabqaeqaleqabeqdcq GHris5aOWaaSbaaSqaaiaadwfaaeqaaOWaaSaaaeaacqqHuoardaWg aaWcbaGaam4AaiaadUgaaeqaaaGcbaGaeqiWda3aa0baaSqaaiaadU gaaeaacaGGQaGaaGOmaaaaaaGccaWG5bWaa0baaSqaaiaadUgaaeaa caaIYaaaaOGaaGjbVlaaykW7cqGHRaWkdaWfqaqaaiaaykW7caaMc8 +aaabqaeqaleqabeqdcqGHris5aOWaaabqaeqaleqabeqdcqGHris5 aOWaaSbaaSqaaiaadwfaaeqaaaqaaiaadUgacqGHGjsUcaWGSbaabe aakmaalaaabaGaeuiLdq0aaSbaaSqaaiaadUgacaWGSbaabeaaaOqa aiabec8aWnaaDaaaleaacaWGRbaabaGaaiOkaaaakiabec8aWnaaDa aaleaacaWGSbaabaGaaiOkaaaaaaGccaWG5bWaaSbaaSqaaiaadUga aeqaaOGaamyEamaaBaaaleaacaWGSbaabeaakiaai6cacaaMf8UaaG zbVlaaywW7caaMf8UaaGzbVlaacIcacaaIZaGaaiOlaiaaigdacaGG Paaaaa@8F13@

Un estimateur sans biais de l’EQM est

E Q M ^ ( t ^ H T A ) = s 2 ( π k π ( K ) ) 2 π ( K ) 2 π k y k 2 + s 2 k l ( π k π ( K ) ) ( π l π ( K ) ) π ( K ) 2 π k l y k y l + s Δ k k π k * 2 y k 2 + s k l Δ k l π k * π l * y k y l , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaqbaeaabiGaaa qaamaaHaaabaGaamytaiaadofacaWGfbaacaGLcmaadaqadaqaaiqa dshagaqcamaaBaaaleaacaWGjbGaamisaiaadsfaaeqaaaGccaGLOa GaayzkaaaabaGaaGypamaaqaeabeWcbeqab0GaeyyeIuoakmaaBaaa leaacaWGZbWaaSbaaWqaaiaaikdaaeqaaaWcbeaakmaalaaabaWaae WaaeaacqaHapaCdaWgaaWcbaGaam4AaaqabaGccqGHsislcqaHapaC daWgaaWcbaWaaeWaaeaacaWGlbaacaGLOaGaayzkaaaabeaaaOGaay jkaiaawMcaamaaCaaaleqabaGaaGOmaaaaaOqaaiabec8aWnaaDaaa leaadaqadaqaaiaadUeaaiaawIcacaGLPaaaaeaacaaIYaaaaOGaeq iWda3aaSbaaSqaaiaadUgaaeqaaaaakiaadMhadaqhaaWcbaGaam4A aaqaaiaaikdaaaGccaaMe8UaaGPaVlabgUcaRmaaxababaGaaGPaVl aaykW7daaeabqabSqabeqaniabggHiLdGcdaaeabqabSqabeqaniab ggHiLdGcdaWgaaWcbaGaam4CamaaBaaameaacaaIYaaabeaaaSqaba aabaGaam4AaiabgcMi5kaadYgaaeqaaOWaaSaaaeaadaqadaqaaiab ec8aWnaaBaaaleaacaWGRbaabeaakiabgkHiTiabec8aWnaaBaaale aadaqadaqaaiaadUeaaiaawIcacaGLPaaaaeqaaaGccaGLOaGaayzk aaWaaeWaaeaacqaHapaCdaWgaaWcbaGaamiBaaqabaGccqGHsislcq aHapaCdaWgaaWcbaWaaeWaaeaacaWGlbaacaGLOaGaayzkaaaabeaa aOGaayjkaiaawMcaaaqaaiabec8aWnaaDaaaleaadaqadaqaaiaadU eaaiaawIcacaGLPaaaaeaacaaIYaaaaOGaeqiWda3aaSbaaSqaaiaa dUgacaWGSbaabeaaaaGccaWG5bWaaSbaaSqaaiaadUgaaeqaaOGaam yEamaaBaaaleaacaWGSbaabeaaaOqaaaqaaiabgUcaRiaaysW7caaM c8+aaabqaeqaleqabeqdcqGHris5aOWaaSbaaSqaaiaadohaaeqaaO WaaSaaaeaacuqHuoargaafamaaBaaaleaacaWGRbGaam4Aaaqabaaa keaacqaHapaCdaqhaaWcbaGaam4AaaqaaiaacQcacaaIYaaaaaaaki aadMhadaqhaaWcbaGaam4AaaqaaiaaikdaaaGccaaMe8UaaGPaVlab gUcaRmaaxababaGaaGPaVlaaykW7daaeabqabSqabeqaniabggHiLd GcdaaeabqabSqabeqaniabggHiLdGcdaWgaaWcbaGaam4Caaqabaaa baGaam4AaiabgcMi5kaadYgaaeqaaOWaaSaaaeaacuqHuoargaafam aaBaaaleaacaWGRbGaamiBaaqabaaakeaacqaHapaCdaqhaaWcbaGa am4AaaqaaiaacQcaaaGccqaHapaCdaqhaaWcbaGaamiBaaqaaiaacQ caaaaaaOGaamyEamaaBaaaleaacaWGRbaabeaakiaadMhadaWgaaWc baGaamiBaaqabaGccaaISaaaaaaa@BCA4@

Δ k k = Δ k k π k , Δ k l = Δ k l π k l , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGafuiLdqKbaq badaWgaaWcbaGaam4AaiaadUgaaeqaaOGaaGypamaaleaaleaacqqH uoardaWgaaadbaGaam4AaiaadUgaaeqaaaWcbaGaeqiWda3aaSbaaW qaaiaadUgaaeqaaaaakiaaiYcacaaMe8UafuiLdqKbaqbadaWgaaWc baGaam4AaiaadYgaaeqaaOGaaGypamaaleaaleaacqqHuoardaWgaa adbaGaam4AaiaadYgaaeqaaaWcbaGaeqiWda3aaSbaaWqaaiaadUga caWGSbaabeaaaaGccaGGSaaaaa@4F95@   s MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4Caaaa@36EF@  est l’ensemble d’échantillons et s 2 = s U 2 . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4CamaaBa aaleaacaaIYaaabeaakiaai2dacaWGZbGaeyykICSaamyvamaaBaaa leaacaaIYaaabeaakiaac6caaaa@3DBC@

Preuve. Voir l’annexe A.1.

Pour obtenir les propriétés de l’estimateur HTA, nous avons besoin des conditions de régularité suivantes :

Condition C.1. min i U π i λ > 0, min i , j U π i j λ * > 0 , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaubeaeqale aacaWGPbGaeyicI4SaamyvaaqabOqaaiGac2gacaGGPbGaaiOBaaaa caaMc8UaeqiWda3aaSbaaSqaaiaadMgaaeqaaOGaeyyzImRaeq4UdW MaaGOpaiaaicdacaaISaGaaGjbVpaavababeWcbaGaamyAaiaaiYca caWGQbGaeyicI4SaamyvaaqabOqaaiGac2gacaGGPbGaaiOBaaaaca aMc8UaeqiWda3aaSbaaSqaaiaadMgacaWGQbaabeaakiabgwMiZkab eU7aSnaaCaaaleqabaGaaiOkaaaakiaai6dacaaIWaGaaiilaaaa@5BF5@ et

lim s u p N a r r o w n max i j U | π i j π i π j | < . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaybuaeqale aacaWGobGaamyyaiaadkhacaWGYbGaam4BaiaadEhacqGHEisPaeqa keaaciGGSbGaaiyAaiaac2gacaaMe8Uaai4CaiaacwhacaGGWbGaaG jbVdaacaWGUbGaaGjbVpaawafabeWcbaGaamyAaiabgcMi5kaadQga cqGHiiIZcaWGvbaabeGcbaGaciyBaiaacggacaGG4baaamaaemaaba GaaGPaVlabec8aWnaaBaaaleaacaWGPbGaamOAaaqabaGccqGHsisl cqaHapaCdaWgaaWcbaGaamyAaaqabaGccqaHapaCdaWgaaWcbaGaam OAaaqabaGccaaMc8oacaGLhWUaayjcSdGaaGipaiabg6HiLkaai6ca aaa@65D1@

Condition C.2. max i U | y i | C , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaubeaeqale aacaWGPbGaeyicI4SaamyvaaqabOqaaiGac2gacaGGHbGaaiiEaaaa daabdaqaaiaaykW7caWG5bWaaSbaaSqaaiaadMgaaeqaaOGaaGPaVd Gaay5bSlaawIa7aiabgsMiJkaadoeacaGGSaaaaa@47E1@ C MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4qaaaa@36BF@  étant une constante positive qui ne dépend pas de N . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamOtaiaac6 caaaa@377C@

La condition C.1 est une condition courante imposée aux probabilités d’inclusion du premier degré et du deuxième degré. Les mêmes conditions sont utilisées dans Breidt et Opsomer (2000), où d’autres commentaires sur C.1 sont fournis. La condition C.2 est également une condition courante.

Théorème 2. Pour l’estimateur HT t ^ H T MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGabmiDayaaja WaaSbaaSqaaiaadIeacaWGubaabeaaaaa@38D2@  et l’estimateur HTA t ^ H T A , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGabmiDayaaja WaaSbaaSqaaiaadIeacaWGubGaamyqaaqabaGccaGGSaaaaa@3A52@  dans les conditions C.1 à C.2, nous avons

B i a i s ( N 1 t ^ H T ) = 0, B i a i s ( N 1 t ^ H T A ) = O ( n 1 ) ; MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamOqaiaadM gacaWGHbGaamyAaiaadohadaqadaqaaiaad6eadaahaaWcbeqaaiab gkHiTiaaigdaaaGcceWG0bGbaKaadaWgaaWcbaGaamisaiaadsfaae qaaaGccaGLOaGaayzkaaGaaGypaiaaicdacaaISaGaaGzbVlaaywW7 caWGcbGaamyAaiaadggacaWGPbGaam4CamaabmaabaGaamOtamaaCa aaleqabaGaeyOeI0IaaGymaaaakiqadshagaqcamaaBaaaleaacaWG ibGaamivaiaadgeaaeqaaaGccaGLOaGaayzkaaGaaGypaiaad+eada qadaqaaiaad6gadaahaaWcbeqaaiabgkHiTiaaigdaaaaakiaawIca caGLPaaacaaI7aaaaa@5A0C@

et

E Q M ( N 1 t ^ H T ) = O ( n 1 ) , E Q M ( N 1 t ^ H T A ) = O ( n 1 ) . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamyraiaadg facaWGnbWaaeWaaeaacaWGobWaaWbaaSqabeaacqGHsislcaaIXaaa aOGabmiDayaajaWaaSbaaSqaaiaadIeacaWGubaabeaaaOGaayjkai aawMcaaiaai2dacaWGpbWaaeWaaeaacaWGUbWaaWbaaSqabeaacqGH sislcaaIXaaaaaGccaGLOaGaayzkaaGaaGilaiaaywW7caaMf8Uaam yraiaadgfacaWGnbWaaeWaaeaacaWGobWaaWbaaSqabeaacqGHsisl caaIXaaaaOGabmiDayaajaWaaSbaaSqaaiaadIeacaWGubGaamyqaa qabaaakiaawIcacaGLPaaacaaI9aGaam4tamaabmaabaGaamOBamaa CaaaleqabaGaeyOeI0IaaGymaaaaaOGaayjkaiaawMcaaiaai6caaa a@5A56@

Preuve. Voir l’annexe A.2.

Selon le théorème 2, le biais au carré de notre estimateur HTA est très faible comparativement à son EQM. Bien que notre estimateur HTA apporte un biais pour réduire la variance, le prix à payer est relativement modeste. Le théorème suivant compare théoriquement l’efficacité des deux estimateurs.

Théorème 3. Dans les conditions C.1-C.2, nous avons

E Q M ( N 1 t ^ H T A ) E Q M ( N 1 t ^ H T ) + o ( n 1 ) . ( 3.2 ) MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamyraiaadg facaWGnbWaaeWaaeaacaWGobWaaWbaaSqabeaacqGHsislcaaIXaaa aOGabmiDayaajaWaaSbaaSqaaiaadIeacaWGubGaamyqaaqabaaaki aawIcacaGLPaaacqGHKjYOcaWGfbGaamyuaiaad2eadaqadaqaaiaa d6eadaahaaWcbeqaaiabgkHiTiaaigdaaaGcceWG0bGbaKaadaWgaa WcbaGaamisaiaadsfaaeqaaaGccaGLOaGaayzkaaGaey4kaSIaam4B amaabmaabaGaamOBamaaCaaaleqabaGaeyOeI0IaaGymaaaaaOGaay jkaiaawMcaaiaai6cacaaMf8UaaGzbVlaaywW7caaMf8UaaGzbVlaa cIcacaaIZaGaaiOlaiaaikdacaGGPaaaaa@5DC8@

En particulier, pour l’échantillonnage de Poisson, nous obtenons

E Q M ( N 1 t ^ H T A ) E Q M ( N 1 t ^ H T ) , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamyraiaadg facaWGnbWaaeWaaeaacaWGobWaaWbaaSqabeaacqGHsislcaaIXaaa aOGabmiDayaajaWaaSbaaSqaaiaadIeacaWGubGaamyqaaqabaaaki aawIcacaGLPaaacqGHKjYOcaWGfbGaamyuaiaad2eadaqadaqaaiaa d6eadaahaaWcbeqaaiabgkHiTiaaigdaaaGcceWG0bGbaKaadaWgaa WcbaGaamisaiaadsfaaeqaaaGccaGLOaGaayzkaaGaaGilaaaa@4C4B@

où la stricte inégalité est vraie si k l U 2 MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4Aaiabgc Mi5kaadYgacqGHiiIZcaWGvbWaaSbaaSqaaiaaikdaaeqaaaaa@3CE5@  de sorte que ( π k π ( K ) ) y k ( π l π ( K ) ) y l . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaeWaaeaacq aHapaCdaWgaaWcbaGaam4AaaqabaGccqGHsislcqaHapaCdaWgaaWc baWaaeWaaeaacaWGlbaacaGLOaGaayzkaaaabeaaaOGaayjkaiaawM caaiaadMhadaWgaaWcbaGaam4AaaqabaGccqGHGjsUdaqadaqaaiab ec8aWnaaBaaaleaacaWGSbaabeaakiabgkHiTiabec8aWnaaBaaale aadaqadaqaaiaadUeaaiaawIcacaGLPaaaaeqaaaGccaGLOaGaayzk aaGaamyEamaaBaaaleaacaWGSbaabeaakiaac6caaaa@5004@

Preuve. Voir l’annexe A.3.

Le théorème 3 montre que, dans certaines conditions modérées, l’estimateur HTA proposé est asymptotiquement plus efficace que l’estimateur HT. D’après la preuve présentée à l’annexe A.3, le terme o ( n 1 ) MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4Bamaabm aabaGaamOBamaaCaaaleqabaGaeyOeI0IaaGymaaaaaOGaayjkaiaa wMcaaaaa@3B46@ dans l’équation (3.2) est attribuable au terme d’interaction des probabilités d’inclusion du deuxième degré. Nous avons théoriquement lié le terme comme o ( n 1 ) . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4Bamaabm aabaGaamOBamaaCaaaleqabaGaeyOeI0IaaGymaaaaaOGaayjkaiaa wMcaaiaac6caaaa@3BF8@ Pour l’échantillonnage de Poisson, le terme n’existe pas, donc l’EQM de l’estimateur HTA n’est pas uniformément plus grande que celle de l’estimateur HT. Empiriquement, nous comparons l’estimateur HTA à l’estimateur HT à la section 5.

3.2  Le choix de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saaaa@36C7@

L’efficacité de l’estimateur HTA dépend du choix de K , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saiaacY caaaa@3777@ qui permet de contrôler le compromis de variance et de biais. Le choix de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saaaa@36C7@ doit satisfaire à la condition que π ( K ) < 1 / ( K + 1 ) MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaam4saaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccaaI8aWa aSGbaeaacaaIXaaabaWaaeWaaeaacaWGlbGaey4kaSIaaGymaaGaay jkaiaawMcaaaaaaaa@3FD0@ de la définition 1, étant donné que les probabilités d’inclusion modifiées entraîneraient un biais important lorsque la valeur de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saaaa@36C7@ devient importante. Par ailleurs, l’amélioration de l’estimateur HTA ne serait pas significative si la valeur de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saaaa@36C7@ est faible. Dans les preuves du théorème 3, l’équation (A.5) indique une limite inférieure du terme principal de EQM ( N 1 t ^ HT ) EQM ( N 1 t ^ HTA ) . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaaeyraiaabg facaqGnbWaaeWaaeaacaWGobWaaWbaaSqabeaacqGHsislcaaIXaaa aOGabmiDayaajaWaaSbaaSqaaiaabIeacaqGubaabeaaaOGaayjkai aawMcaaiabgkHiTiaabweacaqGrbGaaeytamaabmaabaGaamOtamaa CaaaleqabaGaeyOeI0IaaGymaaaakiqadshagaqcamaaBaaaleaaca qGibGaaeivaiaabgeaaeqaaaGccaGLOaGaayzkaaGaaiOlaaaa@4B6A@ La limite inférieure augmente à mesure que π ( K ) MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaam4saaGaayjkaiaawMcaaaqabaaaaa@3A39@ augmente. Par conséquent, en indiquant que la valeur maximale K * = max { i : π ( i ) 1 / ( i + 1 ) } , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4samaaCa aaleqabaGaaiOkaaaakiaai2daciGGTbGaaiyyaiaacIhadaGadiqa aiaadMgacaaMe8UaaGOoaiaaysW7cqaHapaCdaWgaaWcbaWaaeWaae aacaWGPbaacaGLOaGaayzkaaaabeaakiabgsMiJoaalyaabaGaaGym aaqaamaabmaabaGaamyAaiabgUcaRiaaigdaaiaawIcacaGLPaaaaa aacaGL7bGaayzFaaGaaiilaaaa@4DFA@ nous avons choisi K * MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4samaaCa aaleqabaGaaiOkaaaaaaa@37A2@ comme seuil. En pratique, nous proposons l’algorithme suivant pour trouver la valeur maximale K * . MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4samaaCa aaleqabaGaaiOkaaaakiaac6caaaa@385E@


Tableau
Algorithme 1 Le choix de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaeaaaaaaaaa8 qacaWGlbaaaa@3694@
Sommaire du tableau
Le tableau montre les résultats de Algorithme 1 Le choix de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaeaaaaaaaaa8 qacaWGlbaaaa@3694@ . Les données sont présentées selon Algorithm 1 (titres de rangée) et Le choix de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaeaaaaaaaaa8 qacaWGlbaaaa@3694@ (figurant comme en-tête de colonne).
Algorithm 1 Le choix de K MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaeaaaaaaaaa8 qacaWGlbaaaa@3694@
Étape (i) Obtenir les probabilités d'inclusion ordonnées { π ( 1 ) , π ( 2 ) ,, π ( N ) } MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaiWaaeaacq aHapaCdaWgaaWcbaWaaeWaaeaacaaIXaaacaGLOaGaayzkaaaabeaa kiaaiYcacaaMe8UaeqiWda3aaSbaaSqaamaabmaabaGaaGOmaaGaay jkaiaawMcaaaqabaGccaaISaGaaGjbVlablAciljaacYcacaaMe8Ua eqiWda3aaSbaaSqaamaabmaabaGaamOtaaGaayjkaiaawMcaaaqaba aakiaawUhacaGL9baaaaa@4C78@ en faisant un tri
{ π k } k=1 N MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWaaiWaaeaacq aHapaCdaWgaaWcbaGaam4AaaqabaaakiaawUhacaGL9baadaqhaaWc baGaam4Aaiaai2dacaaIXaaabaGaamOtaaaaaaa@3E2A@ en ordre croissant.
Étape (ii) Tester et modifier.
Si j MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaamOAaaaa@3693@ satisfait à π ( j ) 1 j+1 MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaamOAaaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccqGHKjYO daWcbaWcbaGaaGymaaqaaiaadQgacqGHRaWkcaaIXaaaaaaa@3F27@ et π ( j+1 ) > 1 j+2 , MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaeqiWda3aaS baaSqaamaabmaabaGaamOAaiabgUcaRiaaigdaaiaawIcacaGLPaaa aeqaaOGaaGOpamaaleaaleaacaaIXaaabaGaamOAaiabgUcaRiaaik daaaGccaGGSaaaaa@4092@ les probabilités d'inclusion du premier degré modifiées sont définies comme suit π * ={ π ( j ) ,, π ( j ) j1 , π ( j ) , π ( j+1 ) ,, π ( N ) }, MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaaCiWdmaaCa aaleqabaGaaiOkaaaakiaai2dadaGadiqaamaayaaabaGaeqiWda3a aSbaaSqaamaabmaabaGaamOAaaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccaaISa GaaGjbVlablAciljaaiYcacaaMe8UaeqiWda3aaSbaaSqaamaabmaa baGaamOAaaGaayjkaiaawMcaaaqabaaabaGaamOAaiabgkHiTiaaig daaiaawIJ=aOGaaGjcVlaaiYcacaaMe8UaeqiWda3aaSbaaSqaamaa bmaabaGaamOAaaGaayjkaiaawMcaaaqabaGccaaISaGaaGjbVlabec 8aWnaaBaaaleaadaqadaqaaiaadQgacqGHRaWkcaaIXaaacaGLOaGa ayzkaaaabeaakiaaiYcacaaMe8UaeSOjGSKaaiilaiabec8aWnaaBa aaleaadaqadaqaaiaad6eaaiaawIcacaGLPaaaaeqaaaGccaGL7bGa ayzFaaGaaGilaaaa@6773@ et K=j. MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aaatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpu0dc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4saiaai2 dacaWGQbGaaiOlaaaa@38DC@

Soulignons que le choix de K * MathType@MTEF@5@5@+= feaagKart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLn hiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr 4rNCHbGeaGqiFu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrpgpC0xc9LqFf0xc9 qqpeuf0xe9q8qiYRWFGCk9vi=dbbf9v8Gq0db9qqpm0dXdHqpq0=vr 0=vr0=edbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaGaam4samaaCa aaleqabaGaaiOkaaaaaaa@37A2@ en fonction de l’algorithme 1 n’est pas optimal en ce qui concerne l’EQM. Toutefois, nous simulons un exemple à la section 5 où la performance de l’algorithme 1 est très proche de celle du choix théoriquement idéal.


Date de modification :